The program for life, I have been taught was:

• 1) good education
• 2) 40 years, 40 hours a week working for another.
• 3) retire

...................Nederlands: onderaan

After working about sixteen year for social services (Amsterdam) I concluded I was nearly dead. The program didn’t work for me. I stopped, and started working for myself, as a copywriter. After a few years being a copywriter was quite boring to me too.
In the meantime I met Tamara (she’s now my girl-friend, wife, and business-partner, and our artist). Some social worker told Tamara that Soraya (daughter of Tamara) wasn't happy. At school Soraya was always busy with other things. After some sleepless nights Tamara found some drawings of Soraya, and Tamara saw big smiles on the faces of the puppets.
That inspired Tamara to paint. Soraya grew when she saw the paintings (recognition and attention). We tried the same with the drawings of the children of our relatives. And the children’s reactions were the same. The parents were mostly surprised by seeing their children as real artists. Tamara and I (Hans) noticed such happiness, and we concluded: if (and we did so) we build a good concept we can make the world happier and ourselves too. Since then we tell many children (and their parents) they have more talents….

......................................................`

Vroeger ben ik groot gebracht met "het levensprogramma en de overlevingsstrategie"

• 1) goede opleiding
• 2) veertig jaar lang, veertig uur in de week werken voor een ander,
• 3) pensioen.

Na zestien jaar te hebben gewerkt bij de Sociale Dienst in Amsterdam, kwam ik tot de conclusie dat ik - op ademhalen na - dood was. Ik heb de knoop doorgehakt en ben voor "mezelf" begonnen. Freelance tekstschrijver; journalistiek en copywriting; (schrijven deed ik al bij de Sociale Dienst, alléén heel anders). Na een aantal jaren had ik dat freelance-tekstschrijven ook wel gezien.

Intussen Tamara (tegenwoordig mijn vrouw, vriendin en zakenpartner) ontmoet, en die had juist over haar dochter te horen gekregen dat die dochter Soraya diep ongelukkig moest zijn; ze deed op school namelijk nooit mee,... Tamara kon na dat bericht een paar nachten niet slapen. Op een gegeven moment trekt ze een laatje open, en komt allemaal tekeningen tegen van Soraya. Tamara ziet allemaal lachebekjes en trekt de eenvoudige conclusie dat Soraya wèl gelukkig is.
Schilderen deed Tamara al héél verdienstelijk. Nu pakte ze de tekeningetjes op van Soraya, en liet zich daardoor inspireren. Soraya groeide door de belangstelling, aandacht en erkenning. En ook bij volgende schilderijen herhaalde het zich steeds even heftig. Deze zelfde reacties kwamen ook bij de kinderen van familie, vrienden en kennissen. Terwijl de ouders in vrijwel alle gevallen verbaasd waren dat ze een "kunstenaar" in de familie hadden.

Zoveel blijheid inspireert. We begrepen dat we iets in handen hadden waarmee we véél mensen blijer kunnen maken. En, om zelf ook blij te kunnen zijn, blijven en blijer te worden, hebben we er een zakelijk concept omheen gebouwd. ArtKids maakt blij(er), en laat kinderen zien dat ze meer kunnen dan kranten rondbrengen en auto's wassen. Sterker: als je zo naar kinderen kijkt, merk je dat je van de spontaniteit en logica van de kinderen véél kan leren.

generalist; weet van héél veel een beetje.
mensen mèt toekomst vind ik leuk en boeiend,
kinderen hebben toekomst.
(praktische) kunst; fotografie, paarden,

Beatles. Fleetwood Mac, Genesis, ...

filmpje, presentatie van Ken Robinson: "Do schools kill creativity: hyperlink: http://www.ted.com/index.php/talks/view/id/66

tussen kunst en kitch

Max Dendermonde: "De wereld gaat aan vlijt ten onder"
Robert Kiyosaki: "Rich dad, poor dad"

1) "It took me four years to paint like Raphaël, but it took me a lifetime to paint like a child" (Picasso)
2) "control what you can control so that what you cannot control but desire will come true" (anonymus)

"Life is too important to be taken seriously" (Oscar Wilde)